اگزما ( Eczema )

تعریف 

  درماتیت آتوپیک که بطور شایع اگزما نامیده می شود،یک بیماری مزمن پوستی است که با بثورات پوسته شونده و خارش دار مشخص می شود.بیماران دچار اگزما معمولا سابقه خانوادگی یک بیماری حساسیتی مثل آسم،تب یونجه یا اگزما دارند.

علل،میزان،عوامل خطر 

  اگزما در شیرخواران شیوع بیشتری دارد و حداقل نیمی از آن موارد تا سن 3 سال برطرف می شود.در بالغین این بیماری حالت مزمن یا عود کننده دارد.

  یک واکنش ازدیاد حساسیتی (مشابه آلرژی) در پوست ایجاد می شود که ایجاد کننده التهاب مزمن است.التهاب باعث می شود پوست خارش دار و پوسته پوسته گردد.تحریک مزمن پوست و خراشیدگی میتواند پوست را ضخیم و ظاهر آن را براق نماید.

  تماس با محرکهای محیطی مانند خشکی پوست،تماس با آب،تغیر دماواسترس می تواند علائم را بدتر کند.

علائم بالینی 

• خارش شدید
• تاولهای همراه با تراوش و دلمه
• قرمزی پوست والتهاب اطراف تاولها

• بثورات

o       در کودکان زیر 2 سال ،ضایعات پوستی بر روی گونه ها،آرنج ها یا زانوها شروع می شود.

o       در بالغین ،بثورات بطور شایع سطح داخلی زانوها و آرنج ها را درگیر می کند.

·        مناطق پوستی خشک و براق

o   رنگدانه پوستی بیشتر یا کمتر نسبت به حالت طبیعی (نگاه کنید به پوست تیره یا روشن غیر طبیعی)

o       بطور معمول در سطح داخلی آرنج یا پشت زانو قرار دارد

o       ممکن است به گردن،دستها،پاها،ابروها یا پشت زانو گسترش یابد

·        مناطق دردناک پوست -- بعلت خراشیدگی

·        خونریزی/تراوشات دسته ای

معاینه و تستها 

  تشخیص عمدتا بر پایه ظاهر پوست و تاریخچه شخصی و خانوادگی است.پزشك باید ضایعات را جهت رد نمودن علل دیگر معاینه کند.نمونه برداری از ضایعه پوستی ممکن است انجام شود ،ولی همیشه جهت تشخیص قطعی نیست.

درمان 

  با پزشك خود جهت تشخیص اگزما تماس بگیرید،زیراتشخیص این بیماری ممکن است از سایر بیماریهای پوستی دشوار باشد.درمان باید توسط پزشك انجام شود.

  درمان بر اساس ظاهر(مرحله)ضایعات ممکن است متفاوت باشد --ضایعات حاد "تراوش دهنده"،ضایعات خشک پوسته پوسته،یا ضایعات مزمن،خشک و ضخیم هر کدام متفاوت درمان می شوند.

  فرد باید ازهرچیزی که علائم را بدترمی کند ،مثل مواد غذایی حساسیت زا و مواد محرک مثل پشم و  مواد آرایشی درحد ممکن پرهیز کند.

  پوست خشک معمولاً بیماری را بدتر می کند.موقع شستشو یا حمام،تماس با آب را به حداقل برسانید و صابون کمتری نسبت به حالت طبیعی مصرف کنید.بعد از حمام بهتر است پوست با کرمهای نرم کننده ،زمانی که هنوز پوست مرطوب است چرب شود.تغییر دما و فشار عصبی ممکن است سبب تعریق و بدتر شدن بیماری شود.

  درمان ضایعات مرطوب شامل مرطوب کننده های تسکین دهنده،صابون های ملایم، یا مرهم مرطوب می باشد.

محلولهای ضد خارش ملایم یا کورتیکواستروئیدهای موضعی(کم قدرت)ممکن است تسکینی برای ضایعات خفیف ، در حال بهبود،یا خشک پوسته دار باشند.

  نواحی مزمن ضخیم را می توان با پمادها یا کرمهایی که حاوی ترکیبات تار ،کورتیکواستروئید (با قدرت متوسط یا بالا)،و اجزایی که پوست را نرم و مرطوب می کنند درمان کرد. کورتیکواستروئید سیستمیک ممکن است در موارد شدید برای کاهش التهاب تجویز شوند.

  آخرین دسته درمانهای آگزما یک گروه داروهایی است که تعدیل کننده های ایمنی موضعی نامیده می شوند(TIMs).این داروها فاقد استروئید هستند.این داروها عبارتند از: تاکرولیموس(پروتوپیک) و پیمکرولیموس (الیدل).تحقیقات کارآیی حدود 80 ٪ را برای این داروهای جدید نشان داده است.

پیش آگهی

  اگزما یک بیماری مزمن است،ولی با درمان و اجتناب از مواد محرک قابل پیشگیری است.

عوارض

·         عفونت باکتریایی ثانویه پوست

·         تشکیل بافت جوشگاهی دائمی

تماس با پزشك 

  اگر اگزما به پمادهای مرطوب کننده یا پرهیز از محرکها جواب نداد،اگر علائم بدتر شد یا درمان غیر مؤثر بود،یا اگر نشانه های عفونت (مثل تب،قرمزی،درد)ایجاد شد به کارشناس سلامت خود مراجعه کنید.

پیش آگهی 

  تحقیقات نشان داده است که کودکانی که شیر مادر می خورند کمتر دچار اگزما می شوند.این امر در مورد مادران شیرده که از شیر گاو در غذایشان اجتناب می کنند هم صدق می کند.سایر محدودیتهای غذایی شامل تخم مرغ،ماهی،آجیل، و سویا می باشد.

  اگزما حالت فامیلی دارد.کنترل فشار عصبی،اضطراب ،افسردگی و عصبانی نشدن در برخی بیماران مفید است.